Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Geekrerella: a novel by Ashley Poston

Γεια σας παιδιά




    Πρώτο βιβλίο της χρονιάς, πρώτη κριτική της χρονιάς και έχω να σας δώσω μια συμβουλή με αυτό το βιβλίο: μην βιαστείτε να το κρίνετε. Εγώ το έκανα και ήμουν έτοιμη να τα αφήσω. Πάλι καλά που είχα δεύτερες σκέψεις και είπα: Στέλλα, το άρχισες, άρα πρέπει να το τελειώσεις.


   Έχει περάσει λιγότερο από μια ώρα από τότε που το τελείωσα οπότε έχω τα πάντα ''φρέσκα'' μέσα στο μυαλό μου. Ελπίζω να μεταδώσω και σε εσάς ένα geek/ fandom συναίσθημα.



   Έχοντας τις βάσεις του από την Σταχτοπούτα, η ιστορία μας μοιάζει αρκετά με αυτή, κρατάει όμως ένα ολόδικο της χαρακτήρα.

   Ακολουθούμε την Elle, μια από τις μεγαλύτερες φαν του Starfield (ένα τεράστιο διαγαλαξιακό fandom) (οι φαν αποκαλούνται Stargunners) η οποία ζει δυστυχώς με την απαίσια μητριά και τις επίσης απαίσιες κόρες της. Όταν μαθαίνει ότι πρόκειται να βγει ταινία Starfield (βασισμένη στην ομώνυμη σειρά, αυτή που ο μπαμπάς, η μαμά της και η ίδια τόσο λατρεύουν) αποφασίζει να κρατάει όλους τους φαν ενημερωμένους μέσω του blog της, και ίσως καμιά φορά να ''θάβει'' τον κύριο πρωταγωνιστή, τον Carmindor, ερμηνευμένο από τον απάνθρωπα γυμνασμένο Darien Freeman. Ένα διαγωνισμός κουστουμιού την κάνει να πάρει την απόφαση και να πάρει μέρος (αν και είναι ξεκάθαρο ότι μονάχα ένα κουστούμι δεν φτάνει) και - μακάρι - να είναι αυτή η μεγάλη νικήτρια που θα έχει μια θέση στην πρεμιέρα της ταινίας. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο εύκολα και θα περάσει πολλά μέχρι να φτάσει εκεί που θέλει. Ευτυχώς που υπάρχει αυτός ο μυστήριος τύπος και της κρατάει συντροφιά μέσω των μηνυμάτων τους. 
   Όπως λέει και η ίδια:


[...]  if you believe in yourself and have a few good friends, then you can do anything.

   Κάπου όχι πολύ μακριά, ο νεαρός Darien έχει πελαγώσει μέσα στον αβυσσαλέο θαυμασμό και την εμμονή των θαυμαστών του, δεν ξέρει ποιος είναι, και τέλος πάντων, μέσα από τα δικά του μάτια, αντιλαμβανόμαστε ότι να είσαι διάσημος είναι full-time δουλειά και μάλιστα πολύ δύσκολη. Αυτή η κοπέλα και το blog της με τα πικρόχολα σχόλια δεν βοηθάει πολύ την κατάσταση - δεν νιώθει τόσο σίγουρος για τον εαυτό του και ίσως καμιά φορά αισθάνεται λίγος. Πιο σημαντικό από όλα: πρέπει να κρύψει πόσο σπασίκλας είναι στο θέμα Starfield και να γίνει κάποιος άλλος. Φαίνεται πως μονάχα το μυστηριακό κορίτσι πίσω από τα μηνύματά μπορεί να τον καταλάβει πραγματικά.


   Τελείως διαφορετικό από ότι πίστευα ότι θα είναι στην αρχή, το γράψιμο της Ashley Poston είναι ανάλαφρο, ευκολοδιάβαστο και σε κάνει να γυρνάς τις σελίδες την μια μετά την άλλη χωρίς σταματημό. 
   Βέβαια, αυτό που είπα δεν είναι εντελώς αλήθεια: για εμένα που τα αγγλικά δεν είναι η μητρική μου γλώσσα, ήταν κάπως δύσκολο να καταλάβω κατευθείαν κάποιες αμερικάνικες εκφράσεις (και είναι πολλές, πιστέψτε με). Αλλά ειλικρινά αυτό είναι το μόνο που έχω να του προσάψω.
   Στο ένα κεφάλαιο έχουμε την Elle, στο άλλο τον Darien και αυτή η συνεχής ανταλλαγή αφηγητή σε κρατάει σε εγρήγορση. Οι χαρακτήρες ήταν πολύ καλά δουλεμένοι και πέρα για πέρα αληθινοί. Τόσο αληθινοί που πολλές φορές έπρεπε να κλείσω το βιβλίο και να παρά μερικές ανάσες γιατί, αλήθεια η Catherine και η κόρη της Chloe είναι από τους χειρότερους ανθρώπους που είχα ποτέ την τύχη να διαβάσω. (η σελίδα 291 - της paperback έκδοσης -  με έκανε κομμάτια (αν το αγοράσεις και δεν έχεις διαβάσει το υπόλοιπο μην πας κατευθείαν εκεί επειδή το είπα) (μην πεις ότι δεν σε προειδοποίησα))
   

   Γίνονται τόσο πολλά, και γίνονται όλα ταυτόχρονα, που πέρασα το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου σκεπτόμενη: δεν διαβάζω αρκετά γρήγορα. Καταντούσε σχεδόν ενοχλητικό που κάθε λίγο και λιγάκι σταματούσα και σχολίαζα τι λέει αυτός, τι κάνει εκείνος. Η μαμά μου στο διπλανό δωμάτιο πρέπει να την έπιασε πονοκέφαλος από την πολυλογία.


   Η μεγαλύτερη χαρά που πήρα από αυτό το βιβλίο (γιατί πήρα πολλές είναι η αλήθεια) είναι ότι η Elle δεν είναι φυσική κοκκινομάλλα. Έχω βαμμένα κόκκινα μαλλιά (σαν αυτήν), καστανά μάτια (σαν αυτήν), εμμονή με ένα fandom ακόμα και αν ο κόσμος με κρίνει για αυτό (σαν αυτήν).. Το μόνο που δεν έχουμε κοινό είναι ότι προτιμώ τις γάτες από τους σκύλους. Και δεν έχω βρει ακόμα τον άντρα που θα τον λέω ah'blen.


Από το blog Readcommendations.

   Ένα ακόμα υπέροχο χαρακτηριστικό αυτού του βιβλίου είναι το γεγονός ότι παρόλο που υπάρχει μια ομοφυλόφιλη τύπισσα στο όλο παρεάκι, δεν δίνει περισσότερη έκταση στο θέμα, και τα εκτίμησα πάρα πολύ. Το προσπερνάμε εύκολα και κατευθείαν, απολύτως φυσιολογικά. Όπως είναι άλλωστε.
   Η φιλία που αναπτύσσετε ανάμεσα στην Elle και την Sage (για όποιον ενδιαφέρεται προφέρεται Σέιτζ) (δεν ήταν spoiler μην ανησυχείτε) είναι απίστευτα όμορφα γραμμένη και με έκανε να σκεφτώ αν όντως υπάρχουν τέτοιοι υπέροχοι φίλοι εκεί έξω. Νομίζω πως μπορώ να ελπίζω.

   Μου πήρε λίγο χρόνο να το συνειδητοποιήσω αλλά το Starfield δεν είναι αληθινό fandom. Είναι ένας συνδυασμός Star Wars, Star Trek και της υπέροχης μοβ μαγείας της συγγραφέως. Οπότε μην νιώσε χαζοί που δεν το ξέρατε.

Ας μην μιλήσω για το υπέροχο εξώφυλλο.

   Φτάνω λοιπόν στο θέμα που τόσο πολύ θέλω να μιλήσω. Fandoms. Αυτή η αγάπη, αυτή η λατρεία που ενώνει τον κόσμο από όλο τον κόσμο για ένα βιβλίο, μια τηλεοπτική σειρά. Η αγάπη όλων αυτών των ανθρώπων σε χαρακτήρες που ξέρουν ότι δεν είναι αληθινοί.. αλλά και είναι ταυτόχρονα. Σε λόγια και σε ιδέες, η αγάπη ανάμεσα σε τόσους διαφορετικούς ανθρώπους που μπορεί να τους χωρίζουν τα πάντα αλλά τους ενώνει κάτι. Και αυτό είναι υπέροχα μαγικό και επίσης υπέροχα δοσμένο από την συγγραφέα. Μπορεί να μην είναι πολύ ειλικρινής (ας πούμε δεν αναφέρεται στην διαμάχη ανάμεσα στους Gryffindor και τους Slytherin, τους Slytherin και τους Gryffindor, και τα δείχνει όλα όμορφα και ωραία - αν και η αλήθεια είναι ότι καταβάθος είναι - ) αλλά είναι σίγουρο πως έπειτα από αυτό το βιβλίο δεν μπορείς παρά να νιώσεις περήφανη για την τρέλα σου και την φανταστική οικογένειά σου.




Αυτό ήταν για σήμερα. Ελπίζω να το ευχαριστηθήκατε - ήταν μια μεγάλη ανάρτηση. Πείτε μου την γνώμη σας στα σχόλια και θα τα ξανά πούμε πολύ σύντομα.



Look at the stars. Aim. Ignite.

2 σχόλια:

  1. Δεν ειχα ακουσει για το βιβλιο αλλα τωρα θα το παρω στα σιγουρα! Η αναρτηση σου ηταν πολυ καλη και με εκανε να αγαπησω αυτη την ιστορια και ας μην εχω διαβασει ουτε μια λεξη. Καταλαβαινω την αγαπη σου για τα φαντομς γιατι ειμαι απο τα ατομα που παθιαζονται πολυ ευκολα με τετοια πραγματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σε έκανα να νιώσεις αυτό το μαγικό συναίσθημα, αυτός ήταν ο σκοπός μου. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και θα χαρώ να ακούσω την γνώμη σου και μετά την ανάγνωση του βιβλίου και να μου πεις αν ήταν όσο ωραίο στο παρουσίασα. Καλό διάβασμα!

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...