Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Τα Θανάσιμα Εργαλεία: Η Γυάλινη Πόλη - The Mortal Instruments: City Of Glass by Cassandra Clare βιβλίο 3

Γεια σας παιδιά



  Παραπάνω από μισό χρόνο μου πήρε για να διαβάσω το τρίτο βιβλίο της σειράς, αλλά (όπως συνήθως) μόλις το ξεκίνησα δεν μπορούσα να το αφήσω κάτω.


Από το οπισθόφυλλο:

''To save her mother's life, Clary must travel to the City of Glass, the ancestral home of the Shadowhunters - never mind that entering the city without permission is against the Law, and breaking the Law could mean death. To make things worse, she learns that Jace does not want her there, and Simon has been thrown in prison by the Shadowhunters, who are deeply suspicious of a vampire who can withstand sunlight. As Clary uncovers more about her family's past, she finds an ally in mysterious Shadowhunter Sebastian. With Valentine mustering the full force of his power to destroy all Shadowhunters forever, their only chance to defeat him is to fight alongside their eternal enemies. But can Downworlders and Shadowhunters put aside their hatred to work together? While Jace realizes exactly how much he's willing to risk for Clary, can she harness her newfound powers to help save the Glass City - whatever the cost?''





    Βλέπουμε λοιπόν την Clary να θέλει να πάει στη Αλικάντε-Alicante (πρωτεύουσα και σπίτι όλων των Κυνηγών) ώστε να σώσει την μαμά της και τον Jace να μην της το επιτρέπει. Περιττό να πω πως τελικά  η κοκκινομάλλα τα κατάφερε, αν και όχι όπως περίμενε. Βλέπουμε επίσης πολλούς ακόμα χαρακτήρες όπως την Αλίν-Aline και τον Σεμπάστιαν-Sebastian αλλά και την αδελφή του Luke την Άματις-Amatis, ενώ ο Valentine είναι έτοιμος για την μεγάλη του επίθεση στη Γυάλινη Πόλη. Μαθαίνουμε και άλλα για το παρελθόν και ένα μεγάλο μυστικό αποκαλύπτεται....

    Έχει κάτι ο τρόπος γραφής της Cassandra Clare που σε κρατάει καθόλη τη διάρκεια προσηλωμένο. Αυτό από μόνο του έχει ως αποτέλεσμα να μαγνητίζει τόσο πολύ τον αναγνώστη που πιθανά λάθη ή ακόμα και έλειψε πλοκής να μην είναι κατευθείαν αναγνωρίσιμα (η τέχνη της αποπλάνησης).
   Είδαμε περισσότερο την Isabelle και τον Alec όπως ακριβώς περίμενα, οι σχέσει των πρωταγωνιστών εμβάθυναν και μίσησα ακόμα περισσότερο τον Valentine. Ειλικρινά, λίγο κόσμο συχαίνομαι τόσο πολύ.



   Ο έρωτας είναι στην αύρα αυτού του βιβλίου, απορροφημένος στο χαρτί. Η Clary και ο  Jace (που επιτέλους γίνεται πιο εκδηλωτικός), ο Magnus και ο Alec (που επιτέλους γίνεται πιο εκδηλωτικός), μέχρι και ο Simon με την Izzy. Παρόλα αυτά κάτι που έλειψε. Κάτι που δεν μπορώ να προσδιορίσω.
   Με σκηνικό αυτή τη φορά το Alicante, έχουμε ένα πόλεμο να φουντώνει και τον τρόμο να μεγαλώνει. Στην προσπάθειά της να σώσει η μητέρα της, η Clary θα αναγκαστεί να ψάξει σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι με την συντροφιά του πολυαγαπημένου της αδελφού, να  σώσει τον καλύτερο της φίλο από την φυλακή (όπου θα συναντήσουν και έναν παλιό γνωστό), ενώ συν της άλλης δημιουργεί και έναν καινούριο ρούνο- rune, πολύ διαφορετικό από τους άλλους. Δεν μπορώ να πω πολλά χωρίς να αποκαλύψω τίποτα, αυτό όμως που πρέπει να ξέρετε με σιγουριά είναι πως ΘΈΛΩ Η ΨΥΧΉ ΤΟΥ VALENTINE ΝΑ ΚΈΓΑΙΤΕ ΣΤΗ ΚΌΛΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΌΤΗΤΑ.




   Το plot twist στο τέλος του βιβλίου ήταν πραγματικά μαγικό (εκτός και αν είσαι εγώ και το ήξερες ήδη επειδή διάβαζες συνέχεια spoilers) και εντελώς ανατρεπτικό. Σε αφήνει με την ανάγκη να διαβάσεις και τα άλλα.

(p.s. λάτρεψα τον Alec τόσο πολύ)
______________________________________________________
   
Spoilers

1.Ας πάρουμε μια στιγμή και ας μιλήσουμε για την Amatis Herondale (να δώσω έμφαση στο γεγονός ότι δεν άλλαξε το επίθετό της). Ο άντρας που αγάπησε περισσότερο από οτιδήποτε στο κόσμο (χρειάζεται να σας θυμίσω τη σκηνή που η Clary μεταμορφώθηκε στο άτομο που αγαπάει ο καθένας περισσότερο, και στην Amatis μεταμορφώθηκε ως Stephen Herondale) την χώρισε, γιατί ο Valentine του είπε να το κάνει. Παρόλο όμως τον πόνο που της προξένησε, αυτή συνέχισε να τον αγαπάει και να εκτιμά το γιο του. (ένας  λόγος για να μισείς τον Valentine)




2. Ναι, το ξέρω πως το τέλος του βιβλίου ο Jace παραδέχτηκε ανοιχτά τα συναισθήματά του στη Clary, αλλά περίμενα περισσότερο πάθος. Ήταν ωραία, ναι, αλλά και κάπως γλυκανάλατα. Ίσως βέβαια η αγάπη να είναι γλυκανάλατη.

3. Αγαπημένο ζευγάρι από την όλη μέχρι τώρα σειρά είναι ο Luke και η Joselyn.. Τι αγάπη και αυτή.. Έχει διασχίσει ωκεανούς, χρόνια, δυσκολίες, τον Valentine.. Αχ αχ.. Πόσο χαίρομαι κάθε φορά που διαβάζω για αυτούς. (δεύτερος λόγος να τον μισείς)



4. Με ενόχλησε λίγο που δεν δώσανε ιδιαίτερη έκταση στο χαμό του Max... Εντάξει, είδαμε την Isabelle κλεισμένη στον εαυτό της, και όλους τους υπόλοιπους απίστευτα διαλυμένους, αλλά δεν δώσανε όσοι έμφαση θα ''έπρεπε''.

5. Ας μιλήσουμε λίγο για το μεγαλύτερο κακό που έκανε ο Valentine Morgenstern στην ηλίθια μικρή ζωή του: δηλητηρίασε ένα αθώο παιδάκι (το οποίο δεν είναι και τόσο αθώο πλέον αλλά τέλος πάντων) όσο ήταν ακόμα στην κοιλιά της μαμάς του, για να τον κάνει υπέρτατο μαχητή, στρατιώτη. Δεν του έδωσε ποτέ την ευκαιρία να ζήσει μια ζωή στην οποία θα γνωρίσει την αγάπη, την φιλία, τη χαρά.... (τρίτος και κυριότερος λόγος να τον μισείς). Κάτι το οποίο μας πηγαίνει στον αριθμό 6.

6. Εκείνη η στιγμή που η Clary δεν μπορεί να κουνηθεί, να μιλήσει και βλέπει τον μπαμπάκα της να έχει στη κατοχή του και τα τρία θανάσιμα εργαλεία και της λέει: <<έκανες την Jocelyn να με μισήσει.. για αυτό εγώ μισώ εσένα..>> με έκανε να τσιρίζω σαν χαζή και να πετάω μαξιλάρια στο πάτωμα.. Πόσο χάρηκε που λίγες στιγμές μετά από αυτό πέθανε..

7. Πριν πεθάνει όμως ξεστόμισε ακόμα μια τεράστια βλακεία. Όταν ο Jace του είπε πως είχε σκοτώσει τον Jonathan-Sebastian, αυτός απόρησε και είπε: <<Μα.. ήταν ο αδελφός σου.>> 
Μίλησε αυτός, αυτό το τέρας για το τι πάει να πει αδελφός, αυτός που δεν αγάπησε άλλον άνθρωπο εκτός από τον εαυτό του, (ναι, ίσως κάποτε να αγάπησε την Jocelyn, αλλά έπειτα από όλα αυτά τα πειράματα που έκανα στον εαυτό του, ύστερα από όλο αυτό το κακό που έκανε, δεν νομίζω πως ήταν ικανός να αγαπήσει..) αυτός που ήταν πρόθυμος να θυσιάσει τον καλύτερο του φίλο γιατί έγινε λυκάνθρωπος.... Τόλμησε να πιάσει στο στόμα του την ιερότητα της λέξης αγάπη.. Πόσο πολύ θέλω να του σπάσω την μούρη.

8. Ας πάρουμε μια στιγμή και ας μιλήσουμε για τον Hodge Starkweather και τη ματαιότητα της ζωής του. Εντάξει, δεν ήταν  μάταιη (κανενός δεν είναι. Όλοι οι άνθρωποι έχουν λόγο που έχουν γεννηθεί. Αλλιώς δεν θα είχαν) αλλά μπορούμε τουλάχιστον να θεωρήσουμε τον θάνατό του μάταιο. 
   Γεννήθηκε σε μια οικογένεια χαμηλής κοινωνικής τάξης, (λόγο του οποίου δεν έδειξαν κανένα έλεος μαζί του μετέπειτα) εμπιστεύτηκε τους λάθος ανθρώπους όταν ήταν ακόμα πολύ νέος, γιατί, για να καταλήξει φυλακισμένος επί τουλάχιστον 15 χρόνια και να πεθάνει στην προσπάθειά του να πει την αλήθεια που έκρυβε τόσα χρόνια.. Δεν δικαιολογώ της δηλεία του ή τις αποφάσεις που πήρε, αλλά του άξιζε ωστόσο κάτι καλύτερο..


Καμία από τις παραπάνω εικόνες δεν είναι δικές μου.

8 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία η κριτική ως συνήθως. Κι εγώ μίσησα τον Valentine όσο και εσύ αλλά υπάρχει ένα άτομο (αν το θεωρήσουμε άτομο) που μισώ ακόμα περισσότερο αλλά πρέπει να διαβάσεις το επόμενο για να καταλάβεις για ποιον μιλάω. Σε όλα αυτά όμως δεν μίλησες για την Αϊλίν και για τον Σεμπάστιαν/δεν θυμάμαι το όνομα του. Ποιά η άποψη σου για αυτά τα άτομα; Για ποιές ελλείψεις πλοκής μιλάς; Κατά τα άλλα συμφωνώ μαζί σου πάνω κάτω αλλά δεν θα τα αναλύσω ένα ένα γιατί θα σου κάνω μια λίστα μεγαλύτερη από του Άι Βασίλη :p Sayonara!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρω πως ο Jonathan θα κάνει πολλά στο μέλλον, αλλά όσο και αν τον κατηγορώ, πάντα θα κατηγορώ τον Valentine, γιατί αυτός τον έκανε έτσι.. Δεν ξέρω τι να πω για την Αλίν να σου πω την αλήθεια,δεν ήταν και κανένας ενδιαφέρον χαρακτήρας.. Για τον Jonathan αποφάσισα να μην επεκταθώ γιατί δεν μπορώ να το κάνω χωρίς να κάνω κάποιο spoiler.. Δεν μιλάω για πραγματική έλλειψη πλοκής απλά αναφέρω πως ακόμα και αν υπήρχε δεν θα ήταν αμέσως ευδιάκριτη.. Ειλικρινά όμως αν θέλεις να το αναλύσεις εδώ είμαι εγώ.. :)

      Διαγραφή
    2. Xaxa! Ok! Εμένα η Αιλίν με εκνεύρισε αφάνταστα για προφανείς λόγους αλλά αν το κοιτάξεις αντικειμενικά δεν είναι κάποιος χαρακτήρας πολύ ενδιαφέρων. Ναι, ο V. τον έκανε έτσι αλλά και πάλι δεν μπορώ να τον συγχωρήσω. Μόνο στο τελευταίο έγινε αυτό προς το τέλος. Για τις φωτογραφίες εγώ ανάποδα τα ήξερα. Το γράμμα είναι αληθινό αλλά το άλλο δν ήξερα αν είναι ή όχι. Υπάρχει σε κάποιο από τα βιβλία;

      Διαγραφή
    3. Δεν μπορώ να πω τίποτα με σιγουριά για τις φωτογραφίες, αλλά νομίζω πως υπάρχει σε κάποια από τις ιστορίες είτε το Bane Chronicles, είτε του tales from the shadowhunter academy.. δεν είμαι σίγουρη. Όντως ήταν κάπως εκνευριστική η Αλίν, αλλά παραμένει το ίδιο αδιάφορη (άσε που - μικρό spoiler - νομίζω πως τελικά είναι ομοφυλόφιλη). Θα δούμε τι θα γίνει με τον V. και τον J. στη συνέχεια.. Ακόμα δεν μπορώ να έχω πλήρη γνώμη..

      Διαγραφή
    4. Εγώ τα έχω διαβάσει όλα οπότε ξέρω. Μόνο από Lord of Shadows και μετά δεν ξέρω πολλά.

      Διαγραφή
    5. Τι να πω? δεν ξέρω πολλά από αυτά..

      Διαγραφή
  2. Οι φωτογραφίες για την Αμάτις πού τις βρήκες; Βασικά, οι πληροφορίες είναι αληθινές;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρήκα τις φωτογραφίες στο google απλώς πατώντας amatis and stephen. Είμαι σίγουρη ότι η πρώτη φωτογραφία είναι official, αλλά για την δεύτερη δε μπορώ να ορκιστώ τίποτα..

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...