Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Ταινίες Νοεμβρίου + December TBW

Γεια σας παιδιά





   Χάλια. Ο Νοέμβριος ήταν ακόμα χειρότερος από τον Οκτώβριο και στο θέμα ταινιών, και βιβλίων. Η ανάρτηση όμως πρέπει να γίνει και θα γίνει.






   Oculus/ Ο καθρέφτης της Κολάσεως

   Η πρώτη ταινία του μήνα ήταν ένα θρίλερ. Ένας μαγικός καθρέφτης (θα μπορούσες να τον πεις και δαιμονικός) (τώρα που το σκέφτομαι το δαιμονικός του πάει καλύτερα) μπορεί να σε κάνει να βλέπεις παραισθήσεις, να σε μετατρέψει σε δολοφόνο, να αλλοιώσει την αλήθεια και άλλα πολλά. Πρωταγωνιστές είναι ο Tim και η Keitly, δύο αδέλφια τα οποία συναντιούνται μετά από χρόνια αφού ο πρώτος είχε κλειστεί σε <<σωφρονιστικό ίδρυμα>> (και ταυτόχρονα τρελοκομείο) έπειτα από την κατηγορία του φόνου του ίδιου του πατέρα όταν ήταν ακόμα δέκα χρονών. Η αδελφή του όμως είναι πεπεισμένη πως δεν έφταιγε αυτός για τον θάνατο του πατέρα τους αλλά το πνεύμα που ζει μέσα στο καθρέφτη. Και είναι αποφασισμένη να το σκοτώσει. Ο αδελφός της όμως δεν είναι και τόσο σίγουρος. Γρήγορο και πολλές φορές μπερδευτικό, κράτησε εμένα και την παρέα μου σε εγρήγορση όλη την ώρα. Συζητούσαμε για αυτήν μέρες μετά προσπαθώντας να καταλάβουμε και εμείς την λύση. Αν και ήταν πολύ πετυχημένη γενικότερα, το τέλος ήταν τόσο απότομο που μου κατέστρεψε λίγο το όλο σύνολο. 




Pirates of the Caribbean/ Οι πειρατές της Καραϊβικής 

   Από τις 6 μέχρι τις 10 Νοεμβρίου πέρασα τα βράδια μου βλέποντας και τις πέντε ταινίες της σειράς. Και το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ. 
   Νομίζω όλοι μας λίγο πολύ ξέρουμε την υπόθεση: τρελές περιπέτειες πάνω στο καράβι του ακόμα πιο τρελού Τζακ Σπάροου. Δύσκολο να περιγράψεις το μετέπειτα. Όλοι κάνουν συμφωνίες με όλους για να σώσουν το τομάρι τους, υπάρχουν περίεργα στρατηγικά πλάνα, τις περισσότερες φορές οι εχθροί γίνονται σύμμαχοι και πάντα η τελευταία σκηνή σε αφήνει με την ανάγκη να δεις κι άλλο. Προφανώς και τη προτείνω ανεπιφύλακτα, ακόμα και αν είχε και αυτή τα ελαττώματά της. Όπως παραδείγματος χάρη τις σκηνές μαχών. Εναλλάσσονταν πολύ γρήγορα με τις χιουμοριστικές και ήταν πολύ κουραστικό. Τέτοιες λεπτομέρειες όμως ''γεμίζονταν'' εύκολα από τα υπέροχα αποφθέγματα του Barbossa και την μουσική. Αν και η τελευταία ταινία δεν έχει και το καλύτερο όνομα, εγώ δεν είμαι αυτής της άποψης. Ίσως να είναι και η καλύτερη από όλες. 
   Γενικότερα αυτό που κατάλαβα μέσα από τούτες τις ταινίες είναι ότι οι πειρατές είναι μια πολύ καλή αντικατόπτριση του κόσμου. Κανείς δεν είναι απόλυτα καλός και κανείς δεν είναι απόλυτα κακός, και αυτό φαίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρα σε ένα πειρατή διότι (στις περισσότερες περιπτώσεις) όλες του οι κινήσεις και πράξεις είναι στο μέγιστο. Έμεινα με τις καλύτερες εντυπώσεις. 





The Promise/ Η μεγάλη υπόσχεση

 Μια ταινία με θέμα την Αρμενική Γενοκτονία κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από μόνο του το θέμα δεν είναι και ότι πιο ευχάριστο. Πρωταγωνιστής μας είναι ο Mikael, ένας Αρμένιος ο οποίος με την προίκα της αρραβωνιαστικιάς του ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσει Ιατρική. Εκεί θα γνωρίσει και τον Emre, τον καλύτερο του φίλο. Τότε όμως είναι που θα αρχίσουν και οι διώξεις των ομοεθνών του, η δολοφονία τους και ο αιχμαλωτισμένος τους. Παρόλο που έχουμε συνηθίσει σε ταινίες του είδους να βλέπουμε τους πρωταγωνιστές να προσπαθούν να σώσουν τον κόσμο, εδώ μιλάμε για κάτι εντελώς διαφορετικό. Ο Mikael νοιάζεται για την επιβίωση της οικογένειά του και την δική του (εντάξει και της Άννας). Από φοιτητής σε εργάτη - σκλάβο, σε κάθε φάση της ζωής του το μόνο που τον νοιάζει είναι να σώσει αυτούς που αγαπά. 
   Η ανάγκη των τότε Νεότουρκων να αφανίσουν από προσώπου γης Αρέμενιους και Πόντιους με έκανε να περιμένω κάτι βίαιο και πολύ σκληρό αλλά η αλήθεια είναι πως δεν ήταν όσο περίμενα. Χωρίς κάποια συγκεκριμένη πλοκή και με τις σκηνές να διαδέχονται η μια την άλλη πολύ καλά, ήταν μια αρκετά ''περιποιημένη'' ταινία. Το καστ ήταν φοβερό, με αποτέλεσμα το οποιοδήποτε κινηματογραφικό κενό να καλύπτετε εύκολα. 







Murder on the Orient Express/ Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές



   Η διασημότερη ίσως περιπέτεια του Poirot σε ταινία για ακόμα μια φορά. Με πρωταγωνιστή τον Kenneth Brahgna και μια πλειάδα πολλών ακόμα καλών ηθοποιών, το αποτέλεσμα είναι φανταστικό. Ένας φόνος σε ένα τρένο και μια χιονοστιβάδα που φράζει την έξοδό τους ,κάνει αυτούς τους τόσο διαφορετικούς ήρωες να περάσουν ώρες τρέλας μέσα στο καταχείμωνο έχοντας ένα δολοφόνο ανάμεσά τους. Λάτρεψα τον κύριο Μπράνα για ακόμα μια φορά. Διάβασα αρκετά πρόσφατα το βιβλίο οπότε θυμάμαι αρκετά καλά τι υπάρχει και τι όχι στο πρωτότυπο. Και πιστέψτε με, κάθε αλλαγή που έγινε -μικρή ή μεγάλη -  έγινε για το καλύτερο (όπως π.χ. το γεγονός ότι ο Poirot έχει ''αγαπημένη'', ή το ότι ο Έλληνας γιατρός μεταμορφώθηκε σε κάποιον με Αφρικανική καταγωγή.) Όλες οι αλλαγές που έγιναν ήταν κάτι περισσότερο από όμορφες. Βγήκα από το σινεμά νιώθοντας πολύ ωραία, με μοναδική απογοήτευση την Μισέλ Φάιφερ από την οποία περίμενα περισσότερα. Τα τοπία μου πήραν την ανάσα, ενώ η μουσική με  έκανε να κλάψω.



Stardust/ Αστερόσκονη

   Μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του κυρίου Gaiman έμεινα πολύ ικανοποιημένη από το όλο σύνολο της ταινίας. Όταν ο Tristan αποφασίζει να περάσει το τείχος υποσχόμενος στην αγαπημένη του Βικτόρια να της φέρει το αστέρι που μόλις έπεσε, δεν γνώριζε πως αυτό το αστέρι είναι μια κοπέλα η Yvaine - Υβέιν την οποία κυνηγούν άλλοι δύο - μια μοχθηρή μάγισσα και ένας άπληστος πρίγκιπας. Μπλεγμένοι σε μια περιπέτεια χωρίς προηγούμενο ταξιδεύουν από το μαγικό Stormhold στο ιπτάμενο καράβι του καπετάνιου Shakespeare - Σαίξπηρ σε μια μάχη με μοναδικό τρόπαιο την καρδιά του Αστεριού. Την αθανασία. Και σε αυτή τη ταινία βλέπουμε την Φάιφερ αλλά εδώ έμεινα πολύ ικανοποιημένη, αν και ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο έκλεψε την παράσταση... Η μουσική επένδυση δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο για να είμαι ειλικρινής (αν και σε κάποιες στιγμές μου θύμισε μελωδίες από τους πειρατές της Καραϊβικής και της Νάρνια) αλλά με τόση δράση και συνεχές εξελίξεις, ήταν το τελευταίο πράγμα που με ένοιαζε. Οι δύο πρωταγωνιστές ήταν υπέροχοι.




December TBW 
(εκτός από τις έξι ταινίες που είχα στα δύο προηγούμενα TBW's ναι, θέλω να δω και άλλες.)


   Ένα πρόβλημα έχω με αυτή τη ταινία: δεν ξέρω που θα την βρω στα αγγλικά και όχι μεταγλωτισμένη. Όπως και να έχει ανυπομονώ να δω τις περιπέτειες του Περουβιανού αυτού αρκούδου.


   Ταινία του 1939 και η διασημότερη προσαρμογή του βιβλίου του F.L.Baum στη μεγάλη οθόνη. Θεωρείτε πλέον ένα από τα κλασσικότερα έργα της έβδομης τέχνης και δεν γίνεται να μην το δω.

   
    Δεν ξέρω πολλά πράγματα για να είμαι ειλικρινής για την συγκεκριμένη αλλά ξέρω ότι θα την λατρέψω. Αν δεν κάνω λάθος, βλέπουμε τον πρωταγωνιστή να προσπαθεί να λύσει τον απρόσμενο θάνατο του Vincent Van Gohg.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...