Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Έθιμα Ταφής - Burial Rites by Hannah Kent

Γεια σας παιδιά



   Το ξέρω ότι έχω να ανεβάσω ανάρτηση εδώ και πολύ καιρό, αλλά όλα σιγά σιγά θα μπουν σε ένα πρόγραμμα, ιδικά τώρα με όλες τις μαζεμένες αργίες. Το δεύτερο βιβλίο του Οκτώβρη μόλις διαβάστηκε και ανυπομονώ να σας πω τις εντυπώσεις μου.

   Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, το βιβλίο μας εξιστορεί το διάστημα που πέρασε η Άγκνες Μαγκνουσντότιρ - Agnes Magnúsdóttir ύστερα από την κατηγορία της για φόνο και εμπρησμό σε ένα υποστατικό της Ισλανδίας του 1829 και τις σχέσεις που ανέπτυξε με την οικογένεια του σπιτιού αλλά και του πνευματικού της, καθώς περίμενε την ημέρα της εκτέλεσής της. 
   Η οπτική γωνία αλλάζει συνεχώς (πότε σε πρώτο πρόσωπο και πότε σε τρίτο), τα κεφάλαια είναι τεράστια (30 - 35 σελίδες), τα ονόματα αν δεν είσαι από την Ισλανδία είναι πανδύσκολο να τα θυμάσαι και να τα διαβάζεις κατευθείαν, και είναι το ακριβώς αντίθετο του ανάλαφρου. Χωρίς περιστροφές: αυτό το βιβλίο σε τσακίζει. 
  Αν και είναι έργο μυθοπλασίας, είναι ιδιαίτερα καλά δοσμένο και ότι και να λέτε εγώ στη θύμησή του θα πονάω. Τέλος.

Κυκλοφόρησε αρχικά από την Little Brown για την αγγλική γλώσσα, ενώ ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίκαρος για την ελληνική.

''Άκουσα για την Άγκνες Μαγκνουσντότιρ για πρώτη φορά όταν ήμουν μαθήτρια ανταλλαγής στα βόρεια της Ισλανδίας.''

   Η Agnes κατηγορείτε για τον βίαιο θάνατο δύο αντρών - η ίδια και ακόμα δύο άτομα -. Τους τελευταίους μήνες της ζωής της αποφασίζεται από το δικαστήριο να μείνει στη φάρμα του Γιόν Γιόνσον - Jón Jónsson
 και της οικογένειας του. Όλοι γύρω της είναι προκατειλημένοι, επιθετικοί και την μισούν. Καθώς όμως οι μήνες περνάνε αναγκάζονται να συνυπάρξουν μαζί της και η αρχική τους αηδία για αυτήν μετατρέπεται σε κάτι άλλο.

  Θαύμασα τόσο πολύ τον τρόπο γραφής της κυρίας Kent. Γλαφυρές περιγραφές, μεταφορές, παρομοιώσεις, φαίνεται ξεκάθαρα πως έχει γίνει πολύ έρευνα στο ιστορικό κομμάτι. Τα ρούχα, οι δουλειές που ήταν αναγκαίες να γίνουν, τα τοπία. Ρεαλιστικά και ταυτόχρονα καλογραμμένα, είναι σαν να δημιουργείται μέσα στο κεφάλι σου η Ισλανδία του 1800. 
   Μου πήρε περισσότερο καιρό να το διαβάσω από όσο μου παίρνει συνήθως και σε αυτό ευθύνονταν το ψυχολογικό κομμάτι. Το βιβλίο διαδραματίζεται σε μια εποχή που ο όρος δικαιοσύνη ουσιαστικά δεν υπάρχει, γίνονται φρικιαστικές πράξεις στο όνομα της Χριστιανοσύνης, η γυναίκα δεν έχει κανένα δικαίωμα, και γενικότερα η όλη σκιαγράφηση εκείνου του χρόνου είναι ιδιαίτερα καταθλιπτική, μην ξεχνάμε και το γεγονός ότι το βιβλίου αφηγείται τις τελευταίες μέρες μιας μελλοθάνατης. Θα της χαριστεί η ζωή ή όχι?



   Για ακόμα μια φορά είναι τόσο λυπητερό το πως τα συναισθήματα μεταλλάσσονται σε κάτι άσχημο και παραμορφωμένο. Μάλλον δεν καταλαβαίνεται για πιο πράγμα μιλάω, αλλά θα καταλάβετε όταν η Agnes θα αρχίσει να μιλάει για το παρελθόν. Είναι τόσο θλιβερό πόση αγάπη μπορεί να μετατραπεί σε μίσος. Και ακόμα πιο τρομερό είναι ότι στη πραγματικότητα δεν ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι ώσπου να φτάσεις στα άκρα. Πόσα είναι κρυμμένα μέσα μας, αλλά λόγο καταστάσεων (καλώς ή κακώς) παραμένουν αφανέρωτα. Αν δεν ξέρουμε εμείς οι ίδιοι ποιοι είμαστε και που μπορούμε να φτάσουμε, πως μπορούμε να περιμένουμε από τους άλλους να καταλάβουν?


  Έχω μείνει με τις καλύτερες εντυπώσεις αλλά πρέπει να σας προειδοποιήσω, δεν είναι εύκολο βιβλίο. Σπάραξε η καρδιά μου. Θα το έκανα όμως ξανά (υποθέτω αυτό είναι το μαζοχιστικό κομμάτι που κάθε αναγνώστης έχει μέσα του).

Καμία φωτογραφία δεν είναι δική μου.

2 σχόλια:

  1. Βλεποντας αυτο το βιβλιο στα βιβλια που θελεις να διαβασεις στο Goodreads σκεφτηκα οτι παει,το 'χασες.Μετα ομως διαβασα την υποθεση και τολμω να το πω οτι φανηκε αρκετα ενδιαφερουσα,αν και μεσα μου κατι μου ελεγε οτι θα ναι ενα πολυ κουραστικο βιβλιο.Γι'αυτο περιμενα υπομονετικα και στοϊκα την κριτικη σου(η οποια παλι σε αναμενα καρβουνα με αφηνει).Τι να πω.Ουτε που το χα ακουσει το βιβλιο.Για να λες οτι σπαραξε η καρδια σου ομως μαλλον την αποχαιρετησαμε την Αγκνες στο τελος😢(ωστοσο δεν νιωθω οτι θα ναι κανας χαρακτηρας που μπορεις να δεθεις και τρελα επομενως χμ...δεν ξερω αν θα με πειραζε και τοσο).Απο την αλλη θα μου πεις και συ οτι σαν πολλα νιωθω χωρις να ξερω και καλυτερα να σταματησω την φλυαρια,και μαλλον θα χεις και δικιο.Επομενως περιμενω επομενη κριτικη το συντομοτερο μαυρη μου 😉Συνεχοσε ετσι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι οι επιλογές μου είναι πιο ''νεανικές''. YA. Αποφάσισα αυτή τη φορά να διαβάσω κάτι για ''ενηλίκους''. Περίεργο που δεν το ξέρεις, είναι αρκετά διάσημο. Τι να πω. Η όλη εξομολόγηση της για το τι έγινε εκείνη τη μέρα γίνεται τόσο ομαλά που δεν θα καταλάβεις πότε μαθαίνεις την πραγματική αλήθεια. Ζει πεθάνει δεν μπορώ να στο αποκαλύψω, αλλά το βιβλίο ήταν heartbroken. Μπορεί όντως να μην δεθείς με την χαρακτήρα, αλλά σίγουρα θα ταυτιστείς με την έλλειψη δικαιοσύνης και όλες τις προκαταλήψεις και μεσαιωνικές αντιλήψεις που είχα για τις γυναίκες. Σου το προτείνω ανεπιφύλακτα. Απλά προετοιμάσου να πονέσεις.Διαβάζω ένα βιβλίο αυτή τη στιγμή, η ανάρτηση ελπίζω να έρθει γρήγορα.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...