Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου: βιβλία και συγγραφείς που έχουν στιγματίσει τα παιδικά μου χρόνια.

Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες




Στις 2 Απριλίου (όπως φαίνεται και από τον τίτλο) ήταν η παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου. Για αυτόν τον λόγο είμαι εδώ για να σας ¨παρουσιάσω¨ βιβλία, παραμύθια και ότι άλλο μου ¨έμεινε¨ από τα παιδικά μου αναγνώσματα.


Από της Εκδόσεις Ψυχογιός
  Επειδή ξέρω πως εκεί έξω, στον κόσμο υπάρχει πολύς κόσμος που θα με κοροϊδέψει για την προηγούμενή μου πρόταση: [...] από τα παιδικά μου χρόνια... , θέλω να πω ότι αυτό που εννοώ μέσα από αυτή τη πρόταση δεν είναι πως δεν είμαι παιδί. Φυσικά και είμαι, και όσο είμαι, θα το λέω με μεγάλη περηφάνια. Αυτό που εννοώ είναι τα πρώτα-πρώτα αναγνώσματα. Αυτά που με έκαναν να λατρέψω το διάβασμα. Πάμε λοιπόν να δούμε μερικά από αυτά.

(Δεν θα αναφερθώ στα κλασσικά παραμύθια του Άντερσεν, των Αδελφών Γκριμ κτλ. Έτσι κι αλλιώς, αυτά δεν τα διάβαζα, μου τα έλεγε η μαμά και η γιαγιά.)


Μελίνα και Μιράντα: Δύο κυρίες στη κατασκήνωση - Σοφία Παράσχου


   Το βιβλίο ακολουθεί τις δύο αδελφές Μελίνα και Μιράντα στο πρώτο τους καλοκαίρι μακριά από τους γονείς τους, στη κατασκήνωση. Κρίμα που το διάβασα ένα καλοκαίρι μετά, από την δική μου εμπειρία.

Μια υπόθεση για τον Ντετέκτιβ Κλούζ -  Jürgen Banscherus 


   Νομίζω πως αυτό είναι το όγδοο βιβλίο, και το πρώτο που διάβασα από την όλη σειρά. Μας παρουσιάζει μια ακόμα περιπέτεια του διάσημου και αγέραστου Ντετέκτιβ Κλούζ, αυτή τη φορά να διαχειρίζεται ένα ¨μεταφυσικό¨ μυστήριο.

Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας - Ευγένιος Τριβιζάς



Τόσο οι Έλληνες όσο και ένας μεγάλος πληθυσμός ανθρώπων από το εξωτερικό γνωρίζουν τον κύριο Τριβιζά. Αν δεν κάνω λάθος, ζει και εργάζεται στην Αγγλία. Αυτό είναι ένα μονάχα βιβλίο από την μεγάλη συλλογή του. Αγαπημένα όμως παραμένουν τα: Τα 88 ντολμαδάκια και Τα 33 ροζ ρουμπίνια. Αν και μικρότερη δεν ήμουν μεγάλη ¨φαν¨, η Φρουτοπία τελικά είναι ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα.

Η Πράσινη/ Pome - Marie Desplechin


Σε αυτό το βιβλίο, αυτή τη φορά από Γαλλίδα συγγραφέα, έχουμε την νεαρή Πράσινη-Verte, η οποία αναγκάζεται να κάνει τακτικές επισκέψεις στη γιαγιά της -  μαμά της μαμάς της, και φυσικά μάγισσα, όπως και η κόρη της αλλά και η εγγονή της. Το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι ο Verte δεν θέλει να γίνει μάγισσα.

Οι Μουσικούληδες και το βασίλειο του Φάλτσου  - Ελίζα Μπακοπούλου

Υπέροχη ανάλυση, το ξέρω

Ένα τόσο υπέροχο παραμύθι, ίσως τα καλύτερο που έχω διαβάσει. Η εικονογράφηση, ο τρόπος γραφής της κυρίας Ελίζας Μπακοπούλου, όλα ήταν τόσο όμορφα δομημένα. Ένα τόσο φανταστικό βιβλίο που με έκανε να έχω το εξώφυλλό του 


Και φυσικά μην ξεχάσουμε και το: Μια τρελή τρελή τάξη. Το πρώτο, πρώτο ¨κανονικό¨ βιβλίου που διάβασα.


   Αυτά ήταν λίγα από τα αναγνώσματα που έχουν ¨στιγματίσει ¨. Είναι πολλά περισσότερα φυσικά, αυτό ήταν μονάχα ένα δείγμα. Θα μου άρεσε πολύ να μου πείτε και εσείς αγαπημένα παραμύθια και άλλα τέτοια. Μα, αν προσπάθησα να περάσω κάτι μέσα από αυτή την ανάρτηση, είναι να παραμείνουμε παιδιά. Ακόμα και όταν η αθωότητα χάνεται.





4 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία ανάρτηση!! Έχω διαβάσει τα 88 ντολμαδάκια και είχα διαβάσει κάθε εναλλακτική ιστορία του. :p Ήθελα να σε ρωτήσω τα 33 ρουμπίνια τι ιστορίες έχει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ για ακόμα μια φορά. Δεν έχει κάποια ιδιαίτερη διαφορά με τα 88 ντολμαδάκια, έχει την ίδια δομή. Θυμάμαι όμως πως τα Χριστούγεννα που μου το πήρε η θεία μου (τα προηγούμενα μου είχε αγοράσει τα 88 ντολμαδάκια)μού είχε πει πως είναι βιβλίο για ''μεγάλα παιδιά''. Καταλαβαίνεις τώρα.. Αλλά γενικά ήταν ένα πολύ όμορφο παιδικό ανάγνωσμα. Καλύτερο από το πρώτο..

      Διαγραφή
  2. Λοιπόν, νόμιζα πως δεν το ήξερε ΚΑΝΕΙΣ αυτό το βιβλίο, αγαπάω ακόμη την Μελίνα και την Μιράντα (καλά, μου την έσπαγε αυτή η κοπελίτσα που δεν θυμάμαι πως την λένε - που έλεγε συνέχεια 'ΦΡΙΚΤΟ', η φίλ της η Κατερίνα καλούλα ήταν μωρέ, την Λάουρα πήγαινα πολύ... τι άλλο...;)
    Κι εμένα μου άρεσε πολύ η Δόνα Τερηδόνα (την είχα διαβάσει στην αίθουσα αναμονής στον οδοντίατρο, και μετά ζήτησα από την μαμά να μου την πάρει :p).
    Αυτά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ωραίος οδοντογιατρός. Να ήταν όλοι έτσι. Εντάξει, εμένα είναι και ο αγαπημένος μου γιατρός αλλά αυτό δεν έχει καμία απολύτως σχέση. Ναι, κάτι θυμάμαι από την Μελίνα και την Μιράντα, και επίσης θυμάμαι που κάποια μου την έδινε και εμένα στα νεύρα. Τι άλλο?.. Αυτά..

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...