Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Hogwaerts Weekly - Neville Longbottom


Χρόνια Πολλά Neville Longbottom!



by




Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες.

Είμαι σήμερα εδώ για μια ακόμα ανάρτηση για το Hogwarts Weekly, και αυτή τη φορά για τον Neville Longbottom, όπως καταλάβατε.
   Κανονικά θα έπρεπε να έχω ανεβάσει αυτή την ανάρτηση χθες, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς ήμουν διακοπές.
   Εν τω μεταξύ οι σειρές που διαβάζεις αυτή τη στιγμή τις έχω γράψει στις 23 Ιουλίου και είναι πραγματικά ειρωνεία γιατί πριν λίγο έγραψα χθες ενώ κανονικά αυτό το ''χθες'' θα έρθει σε επτά ημέρες.
   Αλλά νομίζω πως πάλι χασομέρισσα, ας πάμε στο κύριο θέμα:

                      Neville Longbottom 


Δεν ξέρω αν είμαι η μοναδική στο κόσμο, αλλά ο κος. Neville Longbottom προσωπικά μου εκπέμπει μια ''αύρα'' - δεν μου έρχεται άλλη λέξη- ηρεμίας, αγαλλίασης. Και ύστερα από αυτή την ενέργεια που μεταδίδει, μου είναι φυσικό επακόλουθο να νιώθω ένα βαθύ και μεγάλο σεβασμό. Και για κάποιο περίεργο λόγο νιώθω πως είμαι η μοναδική που αισθάνεται κάτι τέτοιο για τον Neville Longbottom.

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Ο Neville Longbottom γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου του 1980 από τον Frank και την Alice Longbottom. Θα μιλήσουμε σε λίγο για αυτούς. Μεγάλωσε με τη γιαγιά του Augusta Longbottom. Για αρκετά χρόνια οι συγγενείς  του πίστευαν πως τελικά δεν θα έπαιρνε το γράμμα του για το Hogwarts, καθώς δεν είχε δείξει κάποια ιδιαίτερη μαγική ικανότητα. Μπούρδες. Στα οκτώ του χρόνια όταν ο θείος του Algie τον παράτησε στο παράθυρο για να πάει να φάει κάτι γλυκάκια, ενώ κανονικά θα έπρεπε να έχει σκοτωθεί δεν έγινε τίποτα τέτοιο. Αυτός ακριβώς το γεγονός είναι που του χάρισε τον Trevor τον βάτραχό του.

Αλλά από το πρώτο κι όλας έτος έδειξε πως ήταν ένας άξιος Gryffindor. Η αλήθεια είναι πως κανείς μας δεν το κατάλαβε όταν είπε εκείνο το : 

  Η επόμενη σκηνή είναι απλά λεπτομέρειες, και δεν το λέω με καθόλου ειρωνεία 

Ναι, νομίζω ήταν τότε που ο Neville Longbottm έγινε ο Neville Longbottom. Ο ήρωας από τα παρασκήνια, ένας ''μικρός'' γνήσιος Gryffinfor. Βέβαια στο πέρασμα τον χρόνων θα υπήρχαν πολλές περισσότερες τέτοιες στιγμές.

 Επίσης νομίζω πως σαν χαρακτήρας ο Neville Longbottom είναι πραγματικά ρεαλιστικός. Θέλω να πω, υπάρχουν σε όλα τα σχολεία εκείνα εκεί τα παιδιά που κάνουν χαζομάρες, και δεν είναι και οι καλύτεροι μαθητές. Εκείνα εκεί τα παιδιά που ακριβώς για αυτόν τον λόγο είναι τα θύματα των καβαλημένων. Αυτών που πιστεύουν πραγματικά πως είναι καλύτεροι από τους άλλους απλά και μόνο γιατί πιθανότατα να είναι από '' καλή οικογένεια'' άρα έχουν λεφτά, ή επειδή έχουν πολύ ωραίο παρουσιαστικό, ή καμιά φορά και τα δύο μαζί. Και όχι αυτό δεν ήταν μπηχτή για τον Neville Longbottom, ήταν για όλους τους υπόλοιπους...

Neville bunny-hops into the Great Hall under a Leg-Locker Curse cast by Draco Malfoy



 Το μη ρεαλιστικό της όλης υπόθεσης είναι, πως δεν είναι μόνο τα ηλίθια παιδιά που συμπεριφέρονται έτσι, όχι, το μη ρεαλιστικό και πραγματικά ντροπιαστικό για ένα υποτίθεται ώριμο άνθρωπο είναι το γεγονός πως υπήρχε ένας καθηγητής που έκανε ουσιαστικά πολύ χειρότερα πράγματα από αυτά της εικόνας. Α, μα για ποιον άλλο μιλάω? Μα φυσικά για τον Severus Snape. Ένα ακόμα πράγμα που μπαίνει στη λίστα : Γιατί μισώ τον Snape

 

Και το πιο τραγικό από όλα είναι πως ακόμα και ύστερα, που έμαθε πως είναι το boggart του , το ''πράγμα'' που φοβάτε περισσότερο απ' όλα - αν και είμαι σίγουρη πως έχει αναθεωρήσει - ο Severus Snape συνέχισε το ίδιο απαίσια και χυδαία να του συμπεριφέρεται όπως του συμπεριφέρονταν κάποτε. Αυτό μόνο εκδίκηση δεν θεωρήτε...

Τα αγόρια είναι πραγματικά ηλίθια. Αλήθεια. Το γεγονός του ότι για αρκετά χρόνια ψεύδονταν για τους γονείς του ήταν μεγάλη βλακεία, όχι δειλία, βλακεία. Γιατί με το λιγοστό μυαλό που μπορεί να έχει κάποιος (ιδικά αγόρι) στις ηλικίες των 11,12,13,14,15 κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ''κρύψει'' ένα γεγονός για το οποίο θα μπορούσε να ντρέπεται. Βλακείες. Δεν θα μπορούσα να ξέρω για ποιο λόγο έκανε κάτι τέτοιο, αλλά αν εγώ είχα δύο γονείς που θυσίασαν ουσιαστικά τη ζωή τους για την ζωή όλων των υπολοίπων, δύο γονείς που μπορεί να μην θυσίασαν κορμί αλλά σίγουρα ψυχή, θα ήμουν πραγματικά περήφανη για αυτούς. Θα ήμουν περήφανη να είμαι παιδί τους.


Βέβαια στην περίπτωση του Neville Longbottom, και οι γονείς του ήταν περήφανοι για αυτόν. Και το λέω με μεγάλη σιγουριά αυτό.


Δεν ξέρω ποια έκδοση των βιβλίων έχετε αλλά εγώ έχω αυτή τη πρώτη που βγήκε τον προηγούμενο Ιανουάριο.



Ε, λοιπόν στο πέμπτο βιβλίο: Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα, στο οπισθόφυλλο υπάρχει ένα απόφθεγμα, όπως σε όλα τα βιβλία της καινούριας έκδοσης, που λέει:

                       << Θα έρθουμε μαζί σου, Χάρι>>.
                                 Neville Longbottom

Ακόμα μια φράση - από τις λίγες είναι η αλήθεια- που έγιναν πράξη. Ο Neville Longbottom δεν ήταν απλά μαζί με τον Harry Potter, δεν μπήκε απλά στον στρατό του Dumbledore. Ο Neville Longbottom είμαι σίγουρη πως έγινε από πολλούς ένα ίνδαλμα, ένας ήρωας με όλη την έννοια της λέξης. 




 Νομίζω πως είναι η τρίτη φορά που το λέω σε αυτή την ανάρτηση αλλά ο Neville Longbottom είναι ένας πραγματικός Gryffindor. Δεν νομίζω πως πολύ άνθρωποι θα είχαν τα κότσια να βγουν μπροστά από το πλήθος για να αντικρίσει κατάματα (θεωρητικά) τον Άρχονται του Σκότους, τον Λόρδο Βόλντεμορτ για να πει την αλήθεια και όλα όσα ένιωθαν όλοι εκείνοι που πολέμησαν, όλοι εκείνοι που  παράμειναν όρθιοι, στα πόδια τους, ακόμα και αν έχασαν τα πάντα. Να τους πει πως πραγματικά ήταν ένας δειλός.





Πριν φτάσουμε στο τέλος, θέλω να σας δείξω μια πραγματικά έξυπνη ατάκα, που με έκανε και γέλασα:




Και ο μεγάλος επίλογος..

Αφού βρήκε το άλλο του μισό στο πρόσωπο της Hannah Abbott έγινε καθηγητής Βοτανολογίας στο Hogwarts και μετακόμισε στο  Leaky Cauldron. Πολλές εικασίες γίνονται ότι η Hannah Abbott θα πάρει τη θέση της Poppy Pomfrey. Αυτά... 

Αν το ψάξεις, λέει πως είναι η Luna Lovegood , αλλά δεν είμαι αυτής της άποψης...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...