Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Χιόνι Σαν Στάχτη - Snow Like Ashes by Sara Raasch βιβλίο 1



Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες


Είμαι σήμερα εδώ για να σχολιάσω το βιβλίο Χιόνι Σαν Στάχτη, το 1ο βιβλίο της τριλογίας της Sara Raash.

Καταρχάς νομίζω πως ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα αυτού του βιβλίου είναι πως επιτέλους ο Χειμώνας δεν είναι ο ''κακός'' της υπόθεσης. Ένα ακόμα είναι η ίδια η συγγραφέας που μόνο από την αρχή την αγάπησα. Ήταν από τις καλύτερες αφιερώσεις που έχω διαβάσει...

'' Σε όλους εκείνους που διάβασαν το πρώτο (φρικτό) προσχέδιο αυτής της ιστορίας και δεν γέλασαν όταν στα δώδεκα χρόνια μου είπα: << Κάποια μέρα εγώ πρόκειται να το εκδώσω>>.''

Ένα άλλο ''περίεργο'' γεγονός είναι το ότι έχει εκδοθεί σε ένα εκδοτικό οίκο που θεωρώ πως γνωρίζουν λίγοι. Απλά σκέψου το λίγο, έχεις διαβάσει πολλά βιβλία των εκδόσεων ΜΑΤΙ?



Από το οπισθόφυλλο:

Ένα πληγωμένο κορίτσι.
Μια άγρια πολεμίστρια.
Μια επίδοξη ηρωίδα.
Μπορεί η Μίρα να σώσει έναν κόσμο που δεν γνώρισε ποτέ πραγματικά;

Πριν από δεκαέξι χρόνια το Βασίλειο του Χειμώνα κατακτήθηκε και οι πολίτες του υποδουλώθηκαν, μένοντας χωρίς μαγεία ή μονάρχη. Τώρα, η μόνη ελπίδα των Χειμερινών για ελευθερία είναι οι οχτώ επιζώντες που κατάφεραν να δραπετεύσουν και που περιμένουν από τότε την ευκαιρία να πάρουν πίσω τη μαγεία του Χειμώνα και να αποκαταστήσουν το βασίλειο. Έχοντας μείνει ορφανή ως βρέφος κατά τη διάρκεια της ήττας του Χειμώνα, η Μίρα έχει ζήσει όλη της τη ζωή ως πρόσφυγας, μεγαλωμένη από τον στρατηγό των Χειμερινών, τον Κύριο. Καθώς εκπαιδεύεται για να γίνει πολεμίστρια –και όντας απελπισμένα ερωτευμένη με τον καλύτερό της φίλο και μελλοντικό βασιλιά, τον Μάθερ– θα έδινε τα πάντα για να βοηθήσει το βασίλειό της να ανέλθει ξανά στην εξουσία. Όταν λοιπόν κάποιοι ιχνηλάτες ανακαλύπτουν το μέρος όπου βρίσκεται το αρχαίο μενταγιόν που μπορεί να αποκαταστήσει τη μαγεία του Χειμώνα, η Μίρα αποφασίζει να πάει να το βρει η ίδια. Καταλήγει να σκαρφαλώνει σε πύργους, να παλεύει με στρατιώτες του εχθρού και να υπηρετεί το βασίλειό της όπως ακριβώς ονειρευόταν πάντα ότι θα έκανε. Αλλά η αποστολή δεν πάει όπως είχε σχεδιάσει, και σύντομα η Μίρα βυθίζεται σε ένα κόσμο μοχθηρής μαγείας και επικίνδυνης πολιτικής και τελικά συνειδητοποιεί ότι η μοίρα της δεν είναι, και ποτέ δεν ήταν, δική της. 



Αλλά, όπως τα περισσότερα ''μεγάλα'' βιβλία, έχει κι αυτό ένα μειονέκτημα: η κάθε φυλή ξεχωρίζει εξωτερικά. Αυτό που εννοώ είναι πως το βιβλίο είναι σαν να προσπαθεί να ξεχωρίσει τους ανθρώπους του ανάλογα με το τι χρώμα μάτια και μαλλιά έχουν. Μου κάνει κάτι κάπως λίγο ρατσιστικό, κατά μια έννοια. Ok, και οι άνθρωποι που μένουν στην Ουαλία, είναι κοκκινομάλλιδες με γαλάζια μάτι, ΣΥΝΗΘΩΣ. Όχι πάντα. Ενώ στο συγκεκριμένο βιβλίο ΟΛΟΙ οι ''Χειμερινοί'' έχουν αποκλείστηκα και μόνο αυτή την απόχρωση μαλλιά, και αυτή την απόχρωση μάτια.
  Αλλά ας μην σταθούμε σε αυτό το τόσο μικρό μειονέκτημα.


 Ξέρω πως η εικόνα είναι μικρή, οπότε ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.
   Όπως καταλάβατε και από την περίληψη μιλάμε για 16 χρόνια μετά την καταστροφή του Χειμώνα, το βασίλειο δηλαδή της βασίλισσας Hannah και του βασιλιά Duncan Dynam.Μονάχα όμως 25 επιβιώνουν, με την βασίλισσα νεκρή, και όλο τον υπόλοιπο λαό υπόδουλο στο βασιλιά της Άνοιξης, τον Angra. Ο καλύτερός της φίλος Mather, είναι ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου, να ένα μικρό πρόβλημα:
  Ένα ακόμα μεγάλο μεγάλο πλεονέκτημα σε αυτό το βιβλίο είναι πως ουσιαστικά το ''πάνω χέρι'' το έχουν οι γυναίκες. Ναι καλέ, δεν περιμένεις να έρθει ο ''αρσενικός'' διάδοχος για να δεις το καλό, ίσα-ίσα, η γυναίκα είναι που μπορεί να διαχειρίζεται τον αγωγό του βασιλείου της. Δεν μπορώ να σας εξηγήσω ακριβώς τη είναι ο αγωγός, αλλά είναι αυτό το πραγματάκι που μπορεί αν κάνει τον στρατό καλύτερο, ή τα χωράφια να ανθίζουν περισσότερο, και άλλα τέτοια. Εκτός κι αν πέσει σε λάθος χέρια, τότε γίνεται χαμός. Αλλά είναι περίεργα πράγματα οι αγωγοί, αλήθεια, την μια στιγμή τους κρατάς στα χέρια σου, και την άλλη...
   Έτσι για να τα βάλουμε όλα λίγο στη θέση τους: υπάρχουν 8 βασίλεια, τα 4 είναι οι εποχές, τα άλλα τέσσερα είναι τα Ράιθμ που ονομάζονται:το Cordell, το Paisly, το Ventralli και το Yakim.



Και τώρα ας πάμε στο καλό. Το όνομά του είναι Mather και όπως είπα και πριν είναι ο διάδοχος του θρόνου του Χειμώνα, και έχει μια απίστευτη ικανότητα να κρύβει τα συναισθήματά του τόσο, μα τόσο εύκολα. Αλλά, δυστυχώς, δεν είμαι υπέρ του. Έχω βαρεθεί όλοι να καταλήγουν με τους κολλητούς του. Α, ναι ξέχασα να σας πω, πως η Meira, η πρωταγωνίστρια είναι ερωτευμένη μαζί του, αρχικά τουλάχιστον...



Αυτό το αγόρι, μέσα στη ψυχή μου το έχω. Είναι ξανθούλης, με αυτά τα τόσο τέλεια καφέ μάτια. Είναι το παιδί που του αρέσουν τα βιβλία, και γράφει ποιήματα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν έχει πυγμή και θάρρος. Είναι διάδοχος του θρόνου του Cordell. Τέλος πάντων, νομίζω πως δεν είμαι αντικειμενική. Εγώ πάντως Meira, έτσι για να ξέρεις, αυτόν θα έπαιρνα.







Η Meira είναι πολεμίστρια, όχι στρατιώτης, έχει διαφορά. Να τα διαχωρίζουμε τα πράγματα.
                                               
                             Η Meira είναι πολεμίστρια







2 σχόλια:

  1. Συμφωνω απολυτα μαζι σου!Το πρωτο πραγμα που μου ρκανε εντυπωση και εμενα ηταν οτι για πρωτη φορα ο χειμωνας δεν ηταν ο κακος της υποθεσης...ουτε ο πιο ισχυρος ουτε τιποτα τετοιο.Το plot twist στο τελος του βιβλιου οσον αφορα στην καταγωγη της Μιρα ηταν αναπαντεχο,τουλαχιστον για μενα,γιατι παρολο που σε ολο το βιβλιο μας εδινε διαφορα στοιχεια,ποιος θα περιμενε κατι τετοιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...